Sunday Stuntday

Wat een heerlijke (stunt)middag was het vandaag. De wielerfanaten onder ons hebben waarschijnlijk meer binnen dan buiten zitten zweten. Fantastisch!

In de eerste plaats voor meneer Rasmussen zelf, wat een (PR)estatie!

Ten tweede voor onze oerhollandse Rabo-ploeg (die het dus kennelijk al die jaren wel op water en brood konden) die nu zeker eens terecht wordt getrakteerd op een heel mooi Frans zonnetje .

Je moet als bank wel ongelofelijk trots zijn als je op deze manier letterlijk de concurrentie van je afschud. De website (homepage) van de Rabobank is gelijk na deze tour aangepast met een grote foto van een juichende Rasmussen. En terecht.

Ten derde was deze middag voor de supporters en fans een prachtige dag op een van de mooiste sportevenementen van het jaar. Met de volgende link kan ik het lang bewaarde geheim
verklappen van al dat harde fietsen van onze Rabo mannen. Het is dan wel niet van deze tour maar het zegt iets over de merkbeleving en betrokkenheid van de die hards langs de kant van de weg. Daar blijkt wel uit dat deze sponsor (en haar gesponsorden) op handen gedragen wordt.

Knap staaltje werk.

Eigenlijk is de tour nog maar net begonnnen maar kan voor mij al niet meer stuk!

Tenzij ik de tourpool natuurlijk ga verliezen……

Social media en influencer marketing

Na de intensieve dagen op de hei (in dit geval het Noordzee strand) vraag ik me af welke richting het PR-vak gaat met de opkomst van web2.0. Een kreet die ik vanavond wilde uitdiepen was Influencer Marketing. Op de website van Influencer50, een bureau met vestigingen in London en San Fransisco, zag ik een aardige quote van een van de eigenaren Nick Hayes: “”Influencer marketing today is where PR was twenty years ago. In those days, those few organisations who had a formal PR programme were quantifiably more effective in their sales than their competitors. As everyone has since caught up on PR, so companies are now looking for the next dramatic leap forward: the breakthrough that will reunite their marketing efforts with their salesforce again. Understanding and identifying which individuals and organisations really influence buying decision-makers makes such common sense it’s a no-brainer. But only now are we finding ways to do this.”

Op het weblog van dat bedrijf, Infuse, vond ik een interessant artikel van eerder deze week over ’the long tail of authority’. Hij verwijst naar een oorspronkelijk(er) artikel op de website van James Governer dat ‘Cult of the Professional’ heet. Dat weer de titel is van een boek dat geschreven is door Andrew Keen en gelezen en becommentarieerd door de Belg Werner Ramaekers. Ik ga nu niet al die blogs samenvatten maar copy-paste de blogbites/fragmenten die ik interessant vond. Die kan je gebruiken als vertrekpunt om verder te lezen, naast bovengenoemde links.

– A “long tail of authority” sounds like an oxymoron to me. We use third parties to replace experience we ourselves don’t have. For trivial needs (which toothpaste to buy) we defer to just about anyone (spouse, sales assistant, person also browsing for toothpaste, etc). But for more important decisions we tend to use more verifiable sources. It’s not just authority that’s important – accountability is also vital is such decisions. Which is why we pay professionals, and why professional need indemnity cover (weblog Infuse)

– And as you say, social media helps to distribute authority. In the old days, a PhD student working on an arcane area of neuroscience, for example, might only be known to other academics in the same area. Via social media, he or she can distribute his or her knowledge far more widely. If the same happens for all PhD students engaged in similarly arcane areas of research, I can see that a ‘long tail’ of micro-authorities might emerge. (bron: comment Fionba Blamey)

Jagermeister Icebar


Gisteren presenteerde Jagermeister, bij wijze van sneak preview, de eerste mobiele ijsbar van Nederland (ter wereld?). Ik zeg: “alleen als ie ijs- en ijskoud is”. De offiele presentatie volgt bij de Zwarte Cross in Lichtenvoorde. Ben benieuwd!

CDJA wil verbod op Second Life

Interessant dat er nu (na de wat overspannen reacties van alles en iedereen om op SL actief te moeten zijn) ook een tegenstroming opduikt. Enwel uit een wat opmerkelijke hoek.
Volgens Harry van der Molen (voorzitter CDJA) vervagen “De grenzen tussen de echte en virtuele wereld in spellen als Second Life, waaraan steeds meer mensen verslaafd raken. Ook is er in Second Life geen sprake van ordehandhaving of een overheid met enige vorm van gezag waardoor het zinloos is om mee te doen,” . Het CDJA (Christen Democratisch Jongeren Appel) vindt dat overheidsinstellingen geen geld zouden moeten steken in Second Life.

Volgens het CDJA geven overheidsinstanties zoals Den Haag en Zoetermeer teveel geld uit in deze virtuele wereld. Deze gemeenten hebben al tienduizenden euro’s uitgegeven aan de virtuele wereld. Het CDJA is verontrust over berichten in de media dat in Second Life gokken en oplichting, maar ook geweld en stalking aan de orde van de dag zijn. Second Life zegt op haar website het standpunt niet te begrijpen en pleit voor afspraken over de activiteiten die de overheid op Second Life onderneemt.

S(t)u(t)nday

Are You a Twitter Ninja?

Ik heb nu een weekje Twitter draaien en post af en toe vanaf site en telefoon wat ik aan het doen ben. Heel af en toe, want ik kan me niet voorstellen dat ‘somebody cares’. Ik volg ook enkele mensen die in het echt een stuk boeiender zijn dan ze laten weten via hun Twitter. We geven niet op en volgende de ontwikkeling: wellicht krijgt het dit weekend een relevante invulling.

PS: Dit weekend beginnen we met S(t)u(t)nday: iedere zondag een klassiek voorbeeld van Guerrilla Advertising.

Moskou kleurt roze.

Eén van de geweldige zaken in Rusland is dat je maar je hand hoeft uit te steken als je vervoer nodig hebt. Er zal wel iemand stoppen, met je onderhandelen over de prijs en je vervolgens naar je hotel voeren. Gedurende het Sovjet tijdperk was dit voor vele Russen een gebruikelijke manier om een centje bij te verdienen.
Jammergenoeg zijn dergelijke praktijken in het post-communistische Rusland een beetje gevaarlijk geworden – vooral voor vrouwen dan. Zelfs geregistreerde taxi’s kunnen een gevaar opleveren in Moskou.
Om deze reden hebben twee vrouwen uit Moskou Pink Taxi gelanceerd: een taxibedrijf door vrouwen voor vrouwen. De taxichauffeurs – allen vrouwelijk – pikken alleen vrouwelijke passagiers op. Het bedrijf startte met twee taxi’s, maar werd al snel razend populair (mede door word-of-mouth of op z’n russisch стоящий-предлог-рот) en heeft nu een fleet van 27 taxi’s. Gemiddeld krijgt Pink Taxi zo’n 140 oproepen per dag te verwerken.

Toiletreclame

Met een DIKKE verwijzing naar het al eerder genoemde boek Guerilla Adverting van Gavin Lucas & Micheal Dorrian (ISBN 1856694704) wil ik de komende week enkele foto’s op buzzmarketing.nl zetten. Het zijn vaak inspirerende, vaak simpele, maar o zo goed verzonnnen onconventionele manieren om op te vallen.

De eerste in de reeks komt uit India. Het bureau wat achter deze actie zit heet Contract.
De actie was ter promotie van de film Spiderman 2 in de Indiase Bioscopen.

Mannelijke toiletbezoekers werden daar geconfronteerd met een urinioir die alleen door Spiderman kon worden bereikt. Het is amusant en het is onmogelijk om deze ‘boodschap’ te negeren. De Copywriter heeft zich kostelijk vermaakt bij het plaatsen van het urinoir. Een van de bezoekers vroeg zich namelijk af (aan de desbtreffende toiletjuffrouw) of het ook daadwerkelijk in gebruik werd genomen.